Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów

Przegląd piśmiennictwa

 
 
 
Nieleczona stenoza zastawki aortalnej u pacjentów poddanych CABG: czynniki wpływające na złe rokowanie
Autorzy: N. Thalji, R. Suri, M. Enriquez-Sarano, B. Gersh, M. Huebner, J. Dearani, H. Burkhart, Z. Li, K. Greason, H. Michelena, H. Schaff
Autor streszczenia: Adam Arendarczyk, Radosław Wilimski
Typ: Kardiochirurgia
Wydawca: Eur J Cardiothorac Surg (2015) 47 (4): 712-719 doi:10.1093/ejcts/ezu231

Aktualne wytyczne EACTS zalecają bezspornie jednoczasową operację zastawki aortalnej w przypadku jej ciężkiej stenozy (AS) u pacjentów poddawanych pomostowaniu aortalno-wieńcowemu. Wskazania te w przypadku stenozy w stopniu mniejszym niż ciężki są niepewne, ponieważ niejasne są długoterminowe skutki nieleczonej AS niższego stopnia.

Metodologia

Do badania włączono 312 pacjentów z rozpoznaniem łagodnej lub umiarkowanej stenozy aortalnej (pole powierzchni zastawki aortalnej (AVA) 1–2 cm2), u których w okresie od 1993 roku do 2006 roku wykonano izolowaną operację CABG. Pacjentów tych porównano z grupą pacjentów o podobnych danych klinicznych, bez istotnego zwężenia zastawki aortalnej (AVA >2 cm2), których w tym samym okresie czasu również poddano pomostowaniu aortalno wieńcowemu. Długoterminowe przeżycie po CABG i jego uwarunkowania analizowano stosując modele proporcjonalnego ryzyka Coxa z AVR jako zmienną zależną od czasu.

Wyniki

Odsetek pacjentów, którzy przeżyli 12 lat od operacji był mniejszy w grupie z umiarkowaną stenozą aortalną (23 ± 5.1%) w porównaniu z łagodną (42 ± 3.8%) i bez stenozy (38 ± 3.3%) (p = 0.01). Po dostosowaniu porównywanych grup pod względem danych klinicznych takich jak: wiek, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, niewydolność serca, poziom kreatyniny, cukrzyca, choroba tętnic obwodowych oraz okres czasu do operacji AVR, umiarkowane zwężenie zastawki aortalnej było niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu (HR 2.01, 95% CI 1.49–2.73; p < 0.001) podczas gdy ryzyko było nieistotne w przypadku pacjentów z łagodną AS (HR 1.09, 95% CI 0.85–1.66; p = 0.33). Dalsze analizy wskazały na wysoką późną śmiertelność pooperacyjną w przypadku AVA 1–1.25 cm2 (HR 2.45, 95% CI 1.57–3.82; p < 0.001). AVA 1.25–1.5 cm2 związana była z pośrednim ryzykiem zgonu (HR 1.83, 95% CI 1.28–2.61; p = 0.001).

Wnioski

Biorąc pod uwagę niezależne determinanty późnej śmiertelności u pacjentów po pomostowaniu aortalno-wieńcowym, nieleczona jednoczasowo z CABG umiarkowana AS wpływa na wzrost ryzyka zgonu wraz z redukcją AVA. Pacjenci z umiarkowaną i ciężką AS (AVA 1–1.25 cm2) wykazywali 2-krotnie większą śmiertelność odległą w porównaniu z pacjentami z łagodną stenozą aortalną. Uzyskane dane definiują parametr nasilenia AS mogący wpłynąć na redukcję ryzyka zgonu w badaniach analizujących zasadność wykonania AVR jednoczasowo z CABG.
All rights reserved.
© Termedia sp z o.o. 2018
Wydawnictwo Termedia